Rineke Marsman

In de schilderijen van Rineke Marsman (1955) staan kinderen centraal. De belangrijkste bron voor haar werk is fotografie. Marsman gebruikt  foto’s van kinderen als basis voor haar werk. Hoewel de kinderen van de foto’s in haar schilderijen meestal meer dan levensgroot in beeld worden gebracht is het gevoel van levensechtheid dat bij fotografie hoort, in de schilderijen verdwenen. De kinderen lijken bijna te zijn weggefilterd.

De betekenis van dit wegfilteren kan op verschillende manieren worden uitgelegd. Enerzijds staat het symbool voor het kwijtraken van het kind zijn, dat onherroepelijk met het leven verbonden is. Anderzijds staat het voor het letterlijk verdwijnen van kinderen.

De foto’s die Rineke Marsman gebruikt zijn in de meeste gevallen geen foto’s van kinderen die op een onbezorgde manier opgroeien. Het gaat vaak om foto’s uit  de Tweede Wereldoorlog, van vermiste kinderen, straatkinderen of kinderen die in een andere moeilijke situatie leven. 

Toch is het werk van Marsman niet dramatisch, ze haalt de kinderen uit hun context en zet het kind zelf centraal, waardoor ze letterlijk loskomen van hun achtergrond.

Zonder titel (meisje in interieur), 2002

Kijk ook op