Jurriaan Molenaar

Jurriaan Molenaar(1968) schildert rechttoe rechtaan strakke architectuur; uiterst gestileerde woonboulevards, industrieterreinen, bankgebouwen en kantoren, allen na sluitingstijd. Het zijn anonieme plekken, ze kunnen overal zijn. Met een vlijmscherpe lijnvoering en in gedempte kleuren schildert Molenaar labyrintachtige perspectieven. Daarbij maakt hij gebruik van grote vlakken waardoor er een enorme ruimtelijkheid ontstaat. 

Zelf omschrijft hij zijn werk als ‘geconstrueerd realisme’. In zijn schilderijen ligt de nadruk op verhoudingen tussen de binnen- en buitenwereld en de ruimte daartussen. Doorzichtige muren, ramen zonder uitzicht, half open deuren. Het zijn verdwaalschilderijen met perspectieven naar het eindeloze niets. En wat vooral opvalt; het is er stil, heel stil.

Molenaar zegt zelf over zijn werken: ‘De inspiratie voor mijn schilderijen komt voort uit het menselijk onvermogen om één te zijn met de omgeving. Ik voel me vaak een buitenstaander of een nieuweling op een vreemde plek. Iemand die observeert maar niet begrijpt. Zo schilder ik de dingen ook: ze zijn haarscherp weergegeven, maar blijven toch ongrijpbaar. Ze lijken ergens op, maar onvoldoende om zekerheid te bieden. Dit schept ruimte voor uiteenlopende associaties.’

Nighttime, 2007
Oradea, 2007

Kijk ook op