Cecile van der Heiden

Het werk van Cecile van der Heijden (1951) doet door haar materiaal- en kleurgebruik Pop Art-achtig aan. Ze gebruikt een vloeitechniek die ze zelf bedacht en verder ontwikkelde. Ze mengt hiervoor een vloeibare kunststof met pigmenten kleur en laat dit buiten uitlopen op een koude tafel. De tweecomponentenmix is na ongeveer drie minuten uitgehard. Vervolgens combineert ze de losse uitgeharde stukjes kunststof tot één compositie.

Toen het buiten een keer regende maakten de regendruppels blutsjes in het gladde oppervlakte. Een opmerkelijk effect, maar van der Heijden vond dat haar werk zo ‘te serieus’ werd en ging terug naar de gladde oppervlakten die meer speelsheid uitstralen. Het is kenmerkend hoe van der Heijden werkt. Door steeds weer opnieuw te experimenteren met het materiaal vernieuwt ze steeds weer haar stijl. Ze laat vastomlijnde ideeën los en probeert steeds weer opnieuw met een creatieve blik naar haar werk te kijken. Je zou het kunnen vergelijken met een schilder die met verf op het doek experimenteert, maar bij van der Heijden is het doek verdwenen.

Albast, 2005

Kijk ook op