C.A. Wertheim

Sinds 1988 maakt C.A. Wertheim (1962) uitsluitend zelfportretten. Het is haar echter niet om een realistisch zelfportret te doen. Ze maakt gebruik van bekende portretten uit de kunstgeschiedenis of de massamedia, zoals Madonna, Marilyn Monroe of portretten van schilders als Vermeer, Rembrandt, Ingres en David. Deze  portretten schildert ze op gewatteerde of overdadig gedecoreerde stoffen. Dit werk, Fear is a man’s best friend, is gebaseerd  op een schilderij van de achttiende eeuwse Engelse schilder William Shaw met de titel the duke of Ancasters’s bay stallion, Blank, walking worwards a mare.

Als een soort masker voorziet ze deze portretten van haar eigen gelaatstrekken. C.A. Wertheim beperkt zich tot het genre van het zelfportret, zodat ze zich zoveel mogelijk kan richten op de techniek en het materiaalonderzoek. Verheven en alledaagse inspiratiebronnen komen samen in haar werk. Ze ondergraaft de gangbare opvatting over het zelfportret en verlegt de grenzen tussen kunst en kitsch en tussen beeldende en toegepaste kunst.

Fear is a man’s best friend, 1992
The lone star, 1998

Kijk ook op